پژوهشگر مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی اصفهان، روشهای کنترل کرم گلوگاه انار را تشریح کرد.
کرم گلوگاه از آفات مهم درخت انار و کاهشدهنده عملکرد و کیفیت این میوه در کشور محسوب میشود و اگر به درستی کنترل نشود خسارت اقتصاد زیادی به بار میآورد.
به گزارش ایرنا، محقق و حشرهشناس مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی استان اصفهان گفت: سوزاندن میوههای آلوده انار، روش علمی برای کنترل و مقابله با آفت کرم گلوگاه نیست.
محمدحسن بشارتنژاد افزود: روش سوزاندن میوههای آلوده به آفت کرم گلوگاه علاوه بر هزینه اقتصادی برای باغدار به محیط زیست نیز آسیب میزند.
وی اظهار داشت: داخل میوههای انار که محل فعالیت کرم گلوگاه است، دشمنان طبیعی این آفت نیز وجود دارد و با آتش زدن انارهای آلوده، آفت و دشمن طبیعی آن هر دو با هم از بین میروند.
این کارشناس اضافه کرد: باغدارها باید قسمتهای سالم انارهای آلوده را به فرآوردههایی مثل رب انار و قسمتهای آلوده به کرم آفت را بعد از جداسازی با مدفون کردن در خاک به عمق ۲۰ تا ۳۰ سانتیمتر به کودهای آلی قابل استفاده تبدیل کنند.
بشارتنژاد گفت: کرم گلوگاه انار در استان اصفهان در مناطق نیمهگرمسیر و معتدل مثل شهرستانهای اصفهان، شهرضا، اردستان، نطنز، کاشان، شاهینشهر و میمه، برخوار، فلاورجان، مبارکه و حتی فریدن و فریدونشهر نیز وجود دارد.
وی با بیان اینکه این آفت همهساله در شهرستانهای اصفهان، شهرضا، اردستان، کاشان و نطنز باغهای انار را تهدید میکند، خاطرنشان کرد: با توجه به تحقیقات انجامشده و شرایط خاص کرم گلوگاه، هیچ ترکیب شیمیایی و آفتکشی برای محلولپاشی با روشهای رایج باغداران روی آن تاثیر ندارد.
وی درباره مراحل زندگی و رشد کرم گلوگاه گفت: این آفت، پروانهای است که روی انار و قسمت تاج آن، تخمگذاری میکند و بعد تبدیل به کرم شده و به داخل انار راه پیدا میکند به همین علت سمپاشی باغ برای نابودی آن تاثیری ندارد.
بشارتنژاد، روشهای تاج تراشی و تزریق برخی مواد مناسب در تاج را از راههای کنترل این آفت عنوان کرد و افزود: با تراشیدن تاج انار، جمعیت تخم و آفت کرم گلوگاه کاهش مییابد و آفت کنترل میشود.
این محقق، رعایت اصول باغبانی را برای کنترل جمعیت آفت کرم گلوگاه اثربخش دانست و گفت: باید برای کاشت درخت انار از ارقام مناسب که جمعیت حشره را به خود جذب نکند، انتخاب کرد زیرا برخی ارقام نسبت به این آفت، حساس و برخی متحمل هستند.
وی با اشاره به تاثیر روش صحیح کاشت درخت انار بر عدم جذب و دفع آفت، اظهار کرد: درخت باید با فاصله مناسب بین چهار تا پنج متر یا سه تا چهار متر و با روش صحیح کاشته شود و در زمان کاشت نیز باید به وضعیت قرار گرفتن ریشه، طوقه و ساقه در خاک توجه کرد بهطوریکه ساقه در خاک نباشد و ریشه از خاک بیرون نیاید در غیر این صورت درخت ضعیف میشود و شرایط برای جذب و جلب آفت مناسب میشود.
این محقق ادامه داد: شیوه آبیاری درخت انار نیز در کنترل آفت کرم گلوگاه موثر است و درختان باید به اندازه کافی و منظم آبیاری شوند، همچنین با هرس مناسب شاخههای درخت و رعایت تناسب در هرس، سوختوساز درخت درست انجام شده و در برابر آفت مقاوم میشود.
بشارتنژاد درباره روشهای مرسوم کنترل این آفت توضیح داد: باغدارها، انارهای سالم را برداشت و انارهای آلوده را در باغ رها میکنند و در این فرصت، کرم گلوگاه، پاییز و زمستان را پشت سر میگذارد و در بهار، فعالیت خود را شروع و دوباره خسارت وارد میکند درحالیکه باید انارهای آلوده جمع شود.
وی تصریح کرد: یکی از شاخصهای مهم مدیریت و کنترل آفت، کاهش جمعیت آن است بنابراین باید تلاش شود میزان آفت از یک آستانه جمعیت پایین بیاید تا خودبهخود آفت کنترل و جلوی خسارت اقتصادی برای باغدار گرفته شود.
بشارتنژاد ادامه داد: گاهی مواقع نیز با افزایش جمعیت آفت و با ایجاد رقابت و شوک جمعیتی به آنها میتوان جمعیت آفت را کنترل کرد.
به گفته وی، در کنترل بیولوژیکی آفت، دشمنان طبیعی آفت مثل زنبورهای تریکوگراما پرورش داده میشوند و با رهاسازی در باغ، تخم آفت را پیدا میکنند و از بین میبرند اما این کار اکنون در استان اصفهان متوقف شده است زیرا پرورشدهندگان حشرات متعلق به بخش خصوصی بودند و حمایت نشدند.
وی با تاکید بر موفقیت ۸۰ درصدی کنترل بیولوژیکی آفات در باغهای این استان، افزود: در این روش، موجود زنده علیه آفت به کار میرود به همین دلیل باید این موجودات با روش مناسب و خوب پرورش داده شوند و بهصورت اصولی و علمی نیز رهاسازی شوند تا نتیجه مناسب حاصل شود.
بشارتنژاد، استفاده از پوشش سبز کف باغ را یکی دیگر از روشهای کنترل آفت کرم گلوگاه عنوان کرد و گفت: کاشت گیاهان دارویی مانند شوید، مرزه، نعناع و رازیانه در کف و بستر باغ، علاوه بر حفظ رطوبت باعث ایجاد فضای مناسب و پناهگاه برای دشمنان طبیعی و در نتیجه کاهش جمعیت کرم گلوگاه میشود.
این عضو هیات علمی مرکز تحقیقات جهاد کشاورزی اصفهان یادآور شد: باغدارها برای کنترل آفت بیشتر تمایل به سمپاشی دارند ولی این کار نتیجه چندانی ندارد و علاوه بر خسارت اقتصادی بر محیط زیست نیز تاثیر منفی میگذارد.
